Opgroeien aan de rivier is blijvend verlangen naar brede stromen

VeerhuisBeusichemRivier

Het veerhuis in Beusichem, nu Pannenkoekenrestaurant

Reinier van Ewijk werd eind 18e eeuw geboren in ’t Veerhuis in Beusichem. Zijn vader was er veerman en logementhouder. Bij hoog water kwam de Lek tot pal aan de deur van het veerhuis.

Hij lijkt het rivierverlangen gekend te hebben, Reinier. Hij was bepaald niet honkvast, maar waar hij ook woonde, altijd was het bij een rivier in de buurt.

jaffa1782

Hofstede Jaffa (1782)

Bij zijn trouwen in 1820 in Utrecht woonde hij nog in Beusichem, maar de 1e 3 kinderen worden geboren op Hofstede Jaffa, buiten de Catharijnepoort bij Utrecht, op het adres van zijn schoonouders Van Rossum. Hier weliswaar geen rivier voor de deur, maar wel de Vleutense Wetering. Volgens de geboorteaktes van zijn kinderen is hij in die tijd ‘rentenier’.

In 1827, bij de geboorte van zoon Henri, blijkt Reinier naar Wijk bij Duurstede verhuisd, schuin tegenover Beusichem daar waar de Rijn overgaat in de Lek. Hij is ‘zonder beroep’ maar van plan er een jeneverstokerij te beginnen op het voormalig gemeentelijk bleekveld. Hij krijgt er geen vergunning voor, de gemeente Wijk bij Duurstede heeft het terrein zelf nodig als afvalstortplaats.

Twee jaar later, bij de geboorte van zijn zoon Stefan, mijn overgrootvader, woont hij in Gorinchem aan de Boven Merwede, hij is daar ‘slijter in sterke dranken’. Ook het verblijf in Zuid Holland is echter niet van lange duur want in 1830 vinden we de familie terug in Gelderland, Nijmegen dit keer. Van de Lek via Merwede naar de Waal.

Nijmegen, Grote Markt Zuidzijde, 1875. Wellicht is een van de panden de Grote Sociëteit.

Nijmegen, Grote Markt Zuidzijde, 1875. Wellicht is een van de panden de Grote Sociëteit.

Nijmegen bevalt wel, want hij blijft er tot 1847 wonen. Reinier is koffiehuishouder in de Grote Sociëteit aan de Grote Markt. De enige dochter wordt hier in 1831 geboren. Tragisch genoeg overlijdt zijn echtgenote Susanna in het kraambed, haar man achterlatend met vijf jonge kinderen.

Tot 1839, de komst van een schouwburg in Nijmegen, blijft hij in de Grote Sociëteit tentoonstellingen, opera’s en bals organiseren. Daarna verkoopt hij het pand en neemt hij – blijkens een advertentie in de Prov. Geldersche en Nijmeegsche Courant – de ‘tabaks- en kruideniers-affaire van de weduwe B.D. Centen’ over, een paar deuren verder op de Grote Markt.

Als Reinier 50 jaar is, in april 1844, treedt hij weer in het huwelijk. Zijn tweede vrouw heet Trees van Someren, is geboren in Den Bosch, maar wonend in Oss. Bij haar komst naar Nijmegen neemt zij haar ouderloze nichtje Stans van Someren van 11 jaar mee. In mei 1847 vertrekken zij naar Winssen, ook aan de Waal, maar weer iets westelijker. Ze betrekken er het huis wat zijn broer Bernard net heeft verlaten. Een bejaarde tante van Trees van Someren trekt bij hen in en overlijdt er een jaar later. De karavaan trekt weer verder in mei 1849, terug naar Nijmegen, naar de Molenstraat dit keer.

RvEwijkAdvAlgHandbl5081863

Algemeen Handelsblad van 5 augustus 1863

In 1855 verlaten ze Nijmegen voorgoed. Het oog is gevallen op Cuijk aan de Maas. Een beroep oefent Reinier niet meer uit, hij is ‘particulier’: hij hoeft niet meer te werken voor zijn geld. Inmiddels is er liefde opgebloeid tussen zoon Stefan en Stans van Someren, die in 1857 in Cuijk in het huwelijk treden. De jonggehuwden vertrekken naar ’s Heerenberg, waar Stefan onderwijzer wordt, hun vader, resp. tante achterlatend in Cuijk. Vanuit die plaats vestigen deze zich begin 1861 in Heumen, aan de overkant van de Maas. Daar bewonen zij ‘een buitentje aan de Straatweg’. Volgens het Bevolkingsregister wonen er op hetzelfde adres ook 3 dienstmeiden en een timmerman. Dit ‘buitentje’ wordt al weer snel in de verkoop gedaan, blijkens een advertentie in het Algemeen Handelsblad van 5 augustus 1863. De verkoop lukt niet onmiddellijk, pas in 1865 vertrekken zij uit Heumen.

Op 26 juli 1865 is de verhuizing naar Arnhem, stad aan de Rijn. Met echtgenote en één dienstmeid gaat Reinier aan de Hommelstraat wonen, een van de nieuwe straten aan de zuidzijde van het spoor richting Duitsland.

Nog geen 2 jaar later, op 18 april 1867, overlijdt Reinier daar op 73-jarige leeftijd. Tot zijn nalatenschap hoort nog een vierde deel van ruim 16 ha land, gelegen in Beusichem, zijn geboorteplaats. De weduwe verhuist naar ’s Heerenberg, trekt daar in bij het gezin van haar nicht en stiefzoon en overlijdt er in 1869.

RvEwijkKaartVerhuizingen1850

Het verhuistraject van Reinerus van Ewijk (Beusichem 1793 – Arnhem 1867)

Advertenties
Afbeelding | Dit bericht werd geplaatst in Verhalen. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s